Searching...
Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Take out the garbage (Part 1/3)

Take out the garbage (Part 1/3)

Το πρώτο μέρος μιας mini ιστορίας.

"Πρόβειο γιαούρτι. Πρόβειο γιαούρτι παραδοσιακό."
Το ρολόι έδειξε οχτώ το πρωί και η Κάτια πετάχτηκε από το κρεβάτι τρομαγμένη. Ευχήθηκε να μπορούσε να αγοράσει ένα σπίτι στα βόρεια προάστια και να γλίτωνε μια για πάντα από τους πλανόδιους πωλητές των δυτικών προαστίων.
Image URL
Σηκώθηκε παραπατώντας από τη νύστα, οδηγούμενη προς την τουαλέτα. Έβρεξε με κρύο νερό το πρόσωπο της και κοιτάχτηκε προσεκτικά στον καθρέπτη. Οι σταγόνες χάραζαν πορεία στα μάγουλα της. Τα μάτια της τρεμόπαιζαν, θέλοντας να κρύψουν τη θλίψη τους.
Image URL
Υπάρχουν γυναίκες ανεξάρτητες και δυναμικές που χειρίζονται την ίδια τη ζωή με αστείρευτη μαγκιά. Υπάρχουν και άλλες, που η παρουσία ενός άντρα τους είναι απαραίτητη για να συνεχίσουν να ζουν. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η Κάτια άνηκε στη δεύτερη κατηγορία. Ο γάμος της όμως δεν τηρούσε, ούτε στο ελάχιστο, τις προδιαγραφές του ιδανικού.

Οι σκέψεις της έρχονταν και έφευγαν αστραπιαία. Όνειρα και αποφάσεις της στοίχειωναν για ακόμη μια φορά το πρωινό. Έκατσε σε μια πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο και χάζευε τον κάδο σκουπιδιών στην γωνία του οικοδομικού τετραγώνου. Φαντάστηκε τον άντρα της να βγαίνει  μέσα από τα σκουπίδια και να φωνάζει βοήθεια.

Έγειρε προς τα πίσω το κεφάλι της και γέλασε δυνατά, μέχρι τη στιγμή που χτύπησε το τηλέφωνο της. Το άφησε να χτυπά και συνέχισε να κοιτά τον κάδο γοητευμένη. Κοίταζε το σωρό από μαύρες σακούλες και σκέφτηκε πως μέσα σε αυτές θα μπορούσε να είναι ο άντρας της, διαμελισμένος.  Για μια ακόμη φορά, έριξε πίσω το κεφάλι και γέλασε με την ψυχή της. Το τηλέφωνο χτύπησε για δεύτερη φορά.

Μάζεψε το στήθος της, που είχε χυθεί έξω από το φανελάκι και σηκώθηκε να πιάσει το τηλέφωνο.
"Παρακαλώ.
Δεν βρίσκεται εδώ αυτή τη στιγμή. Ποιός τον ζητεί;
Έλα βρε Γιώργο. 
Η αλήθεια είναι, πως έχει δύο μέρες να κοιμηθεί στο σπίτι.
Δεν έχει εμφανιστεί ούτε στο γραφείο; Περίεργο.
Να περάσεις, ναι. 
Και εγώ ανησυχώ, τώρα.
Εντάξει. Θα σε περιμένω."

Κοπάνησε το τηλέφωνο και πλησίασε την πολυθρόνα σιχτιρίζοντας. Αναρωτήθηκε πόσο καθίκι μπορεί να είναι ο άντρας της. Και καλά την Κάτια την είχε χεσμένη, αλλά να στήνει και το συμβούλιο του γραφείου; Χύθηκε στην πολυθρόνα κάνοντας ασκήσεις αναπνοής, προσπαθώντας να ηρεμήσει.

Με τα δυο της χέρια χάιδεψε την κοιλιά της και μουρμούρησε "Μην ανησυχείς εσύ. Έχεις εμένα.". Έμεινε στην πολυθρόνα της μέχρι την ώρα που την επισκέφτηκε ο Γιώργος, φίλος και συνεργάτης του άντρα της.

Όταν το κουδούνι χτύπησε, το ρολόι έδειχνε τρεις και μισή το μεσημέρι. Με αργά βήματα πλησίασε την πόρτα και άνοιξε με μια δήθεν ανησυχία. Ο Γιώργος ήταν φανερά τρομοκρατημένος. Την χαιρέτησε και εισέβαλε στο σπίτι, πριν του ζητηθεί.

Image URL
Έκατσε στην πολυθρόνα της Κάτιας και εκείνη στάθηκε όρθια απέναντι του, τρίβοντας νευρικά τα χέρια της.
"Μπορείς να μαζέψεις το στήθος σου;"
Η Κάτια κοίταξε χαμηλά και διόρθωσε τη φανέλα της, ζητώντας του συγγνώμη. Έπιασε τη φανέλα της από χαμηλά και την έφερε το ύψος της κοιλιάς της, αποκαλύπτοντας του ένα μικρό μυστικό. 

Δεν φορούσε εσώρουχο.

Στηρίξτε το Truly Lie κάνοντας μια κοινοποίηση ή αφήνοντας ένα σχόλιο.
Συνομιλήστε μαζί μου μέσω Facebook ή Twitter. Αφήνοντας μου απορίες και σχόλια.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Translate